De Bankier
Het groeimodel.

Dit model zit in alle vezels van de maatschappij, en beinvloedt vele sectoren van de wetenschap, en dus ook de economie. En dat terwijl groei, ook economisch gezien, helemaal niet wenselijk kan zijn. Maar dat spreekt voor zich.

Waar het nu misgaat, dat zijn alle modellen, die gepresenteerd worden,  nog uitgaan van de gebruikelijke (liefst procentuele) groei.  Maar het besef dat je ook plannen maakt zonder “groei” is er niet of nauwelijks.

High-and-Low1De financiële markten zijn ontploft door het groei-model. Banken, die service-instellingen moeten zijn, en geen groeiende ondernemingen die “kapitaal” maken, hadden de opdracht om telkens meer omzet en winst te maken. En dat kan bij een financiële instelling helemaal niet. Buiten het samenvoegen (fuseren en overnemen) van bedrijven en het introduceren van nieuwe ‘producten’ is daar dan ook geen groei mogelijk.

Om ervoor te zorgen dat men wel kon groeien, ging men handelen in leningen. En steeds minder vaak keek men naar de onderliggende waarde van die leningen. Steeds ingewikkelder formules hanterde men om toch maar weer een groeiend aantal leningen te kunnen slijten.  Men groeide door “lucht”.  Totdat de bom barstte.  En er leningen werden “verkocht” aan mensen die geen huizenhypotheek betalen konden, sterker nog, die door het inleveren van de sleutels ineens schuldenvrij waren. En toen dat en masse ook gebeurde,  raakte alles in een stroomversnelling en stond er veel onroerend goed, waarvoor niet meer betaald werd, met als gevolg een groeiend aantal  uitstaande leningen waartegenover geen dekking (lees geld) stond.

We hoeven helemaal niet te groeien om economisch te floreren. We kunnen perfect leven in een herverdeling van middelen, maar een goede regie, eerlijkheid en transparantie zijn wel voorwaarden om dat tot stand te brengen, én een nieuwe bewustwording. !!